Skip to content

Çok mu?

Ocak 26, 2011

Evet, çok yorgunum. Biiir sürü şey olup bitiyor. Nerden başlayıp nasıl anlatsam kaçırdım ucunu.

Şu andan bir başlayayım. Geride kalanlara da sıra gelir elbet.

Her gün ama HER gün aynı şeyleri yapmaktan sürmenaj oldum.

08:00 Koğuş kalk
Pijamaları çıkart, alt değiştir, Devit ver, kahvaltı hazırla

09:00 Kahvaltı zamanı
Yedirmek için kendini parala, yemesin. Oturt TV’nin karşısına aç reklamları bir saatte incik mincik ağzına tıkıştırırken bir taraftan da “Allah’ım n’apıyorum ben? Böyle yemek mi yedirilir?” diye vicdan azabından öl.

10:00 Evi toparla, bulaşık makinesini boşalt, çamaşırları makinaya at, sil, süpür, toz al. Ayağının altında dolanan Çakıl uykusu gelip ağlamaya başlayıncaya kadar işlerini toparla.

11:oo 1.Raund sonu
Uyusun diye emzir, memeyle oyun oynasın. Zar zor ikna et, uyut.

11:45 Ağlayarak uykusunu alamadan uyansın, tekrar uyut.

12:00 Çamaşırları topla, yeni yıkananları as, sebze çorbasını yap, içme suyunu kaynat, sebze çorbasını blenderdan geçir, biberona koy ılınsın.

12:30 Uyanan miniğin altını değiştir, bin takla atarak balık yağını içir.

13:30 Sebze çorbasını biberonla içir, içmesin. Masal anlatarak içir, içmesin. Şarkı söyleyerek içir, içmesin. Bir yolunu bul içir. “Bu çocuk ne zamana kadar böyle biberonla çorba içecek?” diye kendini ye.

14:30 Dışarıya yürüyüşe/parka çıkın. Çıkmadan önce yarım saat giydirmeye çalış. Giyinmek istemesin, ağlasın. Giydir, çıkın. Dışarıda sussun.

16:00 2.Raund sonu
Uyusun diye emzir, memeyle oyun oynasın. Zar zor ikna et, uyut.

17:00 Buzluktan kıymasını çıkart çözülsün, yoğurdu yoğurt olarak yemediği için yayla çorbası yap, biberona koy, ılınsın. “Bu çocuk ne zamana kadar böyle biberonla çorba içecek?” diye kendini ye. Köftesini yap. Akşam yemeğini pişir. Süt sağ.

18:00 Uyanan miniğin altını değiştir, bin takla atarak demir damlasını içir.

19:00 Akşam yemeği vakti
Yedirmek için kendini parala, yemesin. Oturt TV’nin karşısına aç reklamları bir saatte incik mincik ağzına tıkıştırırken bir taraftan da “Allah’ım n’apıyorum ben? Böyle yemek mi yedirilir?” diye vicdan azabından öl. Baba evdeyse sen de doğru düzgün iki lokma ye.

21:00 Gece muhallebisini hazırla, ağlamadan önce ılınmış ve hazır olsun.

22:00 Muhallebiyi yedirmek için uğraş, istemesin, ağlasın, ters yay olsun, zar zor yarısını içir, emzir.

23:00 Nihayet uyusun!

00:30 Sevincin kursağında kalsın! Tekrar uyut!

02:00 Tam uyumuşken uyansın tekrar uyut!

04:00 Tekrar uyut!

06:00 Sabrın kalmasın al yanına emzirerek uyut!

08:00 E adam olana bu kadar uyku çok bile! Kalk tekrar başa dön!

Bir gün, sadece bir gün, 8,5 ayda sadece bir gün izin istiyorum. Uyandı, uyanmadı, yemedi, içmedi derdi olmadan bir gün, insan gibi uyuyabileceğim bir gün istiyorum!

Çok mu?

Reklamlar
10 Yorum leave one →
  1. Ocak 26, 2011 2:58 pm

    Simgecim, bu yazıyı yazabildiğine göre tatile girmiş olmalısın! 😀 Şaka bir yana, yazını okurken çok güldüm.. %80’inde bizi anlatır gibisin.. Şu herşeyi biberonla verme işine gelince… kendi tecrübemi paylaşmak istiyorum, belki işine yarar. Biz Duru’yu en başından beri hep bizimle yemek masasında oturtuyor ve minik minik ondan bundan tattırıyorduk. 6. aydan itibaren yani ek gıdalara geçtiğinde, doktorumuzun da tavsiyesiyle artık dolu dizgin sofrada biz ne yiyorsak -acı, baharatlı, vs. olmadıkça- hepsinden ona da vermeye başladık. Mıncıklaya mıncıklaya, kendi kendine yiyerek, ilk zamanlar boğazına takılanlarla bol bol kusarak yeme işine alıştı. Tabii sofrada kendi yedikleriyle beslenmesi zor olacağından öncesinde ben birşekilde aynen senin anlattığın kabuslarla onu doyuruyordum. Yani sofraya tok oturup, kendince eğleniyordu yemeklerle. Tabii heryerin batmasını göze almalısın. 1 ay öncesine kadar tek falsomuz kaşık kabul etmeyip herşeyi elle yemesiydi.. Yani kendi elinden ya da benim elimden ama kaşık asla! Neyse ki son 1 aylık çalışmayla çay kaşığına da alıştı.. Şimdilerde de açlığı dindikten sonra verdiklerimi ağzından eline boşaltıp, mıncırıp tekrar ağzına sokarak “kendi kendine yeme” isteğini tatmin etmesiyle uğraşıyorum… Ha bir de ne gece muhallebisi, ne sabah bulamacı için artık bibern kabul etmemesiyle… Aman şikayet etmeyeceğim… İşte böyle… Umarım zamanla kurtulursunuz siz de biberondan, kararınca yani… Sevgiler, Eylem

  2. Ocak 26, 2011 3:13 pm

    Ha bu arada bu gece sık sık uyanmalarıdan büyük olasılık dişler sorumlu… Bizde de öyle oldu ama şimdilerde rahatız, çok daha az uyanıyor..

  3. Ocak 26, 2011 3:32 pm

    Çok şey istiyorsun arkadaşım :o)
    Bir yazı okumuştum, kaynağını bulsam hakkında bir yazı da ben yazacağım. Özetle diyordu ki “Bebek bağımsızlaştıkça anne bebeğin ihtiyaçalrını karşılayamamaya başlar ve annenin bu yetersizliği bebeğin hayata uyumunu kolaylaştırır.”
    Bir gün Çakıl’a sulu gıda vermekten sıkılıp püre vermeye başlayacak ve yemezse de yemesin dayanamıyorum artık diyeceksin ve Çakıl püre ymeye başlayacak.
    Ertesi gün “ben artık uykusuzlupa dayanamıyorum ya memede uyutmayacağım, varsın ağlasın biraz ya da meme verfmeyi keseceğim” diyeceksin ve Çakıl kesintisiz uyumaya başlayacak.
    Annelik bu işte: Ömür boyu kendini yiyip bitirme, sonrasında ben yoruldum yapamıyorum deme, yapamadığın için sen vicdan azabı ile kıvranırken çocuğun bir şekilde sen yapmadan da kotardığnı görüp “Yahu ben neden kendimi yiyip bitiryordum acaba?” deme döngüsü. Ömür boyu devam edecek sanırım 🙂

  4. Ocak 26, 2011 9:26 pm

    Ben ikizlerimde öyle yapmadım ama Eylem Hanım’a katılıyorum! Biraz daha rahat olup akışına bırakmalı. Bu arada yemeyen çocuğua asla zorla yedirilmemeli. Canım benim aç kal o zaman demeli! Bakalım 3.de yapacak mıyım yoksa eski tas eski hamam mı olacak?
    (Bu arada çok da dert etmeyin… İkizlerimin ikisi de aynı zamanda aynı şekilde oturtuldu yemeğe… Biri önüne ne konsa en azından deniyor, öbürü her yeni tadı sonuna kadar reddediyor! Yeme konusu da sanırım daha ilk rahme düştüğünde kodlanıyor!!! En azından benim ikizler üzerinde yaptığım testin verileri böyle!)

  5. Efsane permalink
    Ocak 27, 2011 4:42 pm

    Merhaba, Kaan da 15 mayıs doğumlu ve nerdeyse herşeyimiz Çakıl ile hayatın tıpkısının aynısı 🙂 Biz de halen ve halen ve halen sebze püresi , çorbası vb. olaylı, o saatler yaklaştığında saçlarım diken diken oluyor, işin kötüsü biberon kullanmıyor , anne sütünü bile kaşıkla veriyoruz …Eylemin dediği gibi diş çıkarıyor ve çooook sık uyanıyor….
    Svg,

  6. hilal permalink
    Ocak 27, 2011 9:40 pm

    o istediklerinden bende istiyoruumm:(..bebeşim 15 aylık ve senin yaşadıklarının çoğunu ben hala yaşıyorum.sadece biberon hariç.umarım şimdi çektiğimiz tüm yorgunlukları ve sabır denemelerinin karşılığını bir gün o minik bebişlerimiz büyüdükleri zaman saygı ve sevgiyle geri alabiliriz.
    sabırlı ve huzurlu günler..

  7. Hasene permalink
    Şubat 3, 2011 8:22 am

    Simge ‘cim gececek bu gunler . Muhtemelen dislerin de ciktigi zamandasiniz . Birseyler yemek istememesi ve kisa araliklarla uyanmasi Cakil icin normal ama senin icin yorucu, cok iyi anliyorum . Baharla birlikte enerjiniz de keyfiniz de yerine gelecek bence . Yok dayanamiyorum dersen , kap Cakil ‘i bize gel . Onumuzdeki hafta evde olacagim, ben ilgilenirim Cakil ‘la , sen de dergi karistirir, dizi izler sonra da deliksiz uyursun 🙂 .
    Sevgiler
    Hasene

  8. Şubat 15, 2011 8:10 am

    Simge’cim senin durumunun günlük rutini aynı bizim rutine benziyor. Ben geceleri (nazar değmesin) pek rahatım. Akşam 20:00 gibi yatıp sabah akadar uyuyor. Gece 12:00 de babası biberonla annesütü veriyor, işe gitmek için 5:20 de kalkıyorum o zaman emziriyorum hazırlanıp çıkıyorum evden. Genelde saat 7:00 gibi uyanıyor. Geceleri sürekli uyanan bir bebeğim olsaydı ne yapardım bu uykusuzlukla bilmiyorum. sevgiler

  9. ülkü permalink
    Şubat 28, 2011 9:07 pm

    simge hanım yazınızı okuyınca tek olmadığımı bir daha anladım umarım yemek serüveniniz ikiniz içinde mutlu sona ulaşır.Benim merak ettiğim konu ise balık yağı nezaman başladınız ve hangi balık yağını veriyorsunuz yani ürün adını merak ettim.Teşekkürler şimdiden…

    • Mart 13, 2011 10:30 am

      Yemek serüvenimizin ne alemde olduğunu ilk fırsatta detaylı olarak yazacağım inşallah, iyiye gidiş var diyebiliriz. Balık yağı olarak Seven Seas Orange Syrup and Cod Liver Oil adındaki balık yağından günde 1 çay kaşığı veriyoruz. Ancak siz kullanmadan önce kendi doktorunuza danışın mutlaka.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: