Skip to content

Uyku eğitimi

Eylül 2, 2010

Okuduğum çoğu kaynakta uyku eğitimi için hangi yöntem tercih edilirse edilsin (Tracy, Ferber, vs.) en az bebek 4 aylık olana kadar beklemek gerektiği belirtildiğinden bu zamana kadar uyku olayını tamamen akışına bırakmıştım.

Ancak hem kızımın 4 aylık olmaya merdiven dayamış olması hem de bu aralar uyku eğitimi konusunun  Emziren Annler grubunun gündeminde yer alması beni konunun içine çekti.

Bugüne kadar uyku mevzusunun gidişatı şöyleydi:

Mıncıra akşam yürüyüşünden dönülünce banyo yaptırılır. Banyodan sonra istediği kadar emer. Memede uyuyakalınca da yatağına yatırılır. Hatta bazen anne üşenirse anne yatana kadar salonda annenin yanında uyku yastığının üzerinde uyur. Anne yatarken yavruyu da koynuna alır birlikte uyurlar. Yok eğer yavru uyumamakta direnirse anne ve yavru birlikte yatarlar, anne emzirirken kitap okur, yavru da emerek uyuyakalırdı.

Bugüne kadar bu düzeni uygulamakta hiçbir sakınca görmedim.

Şimdi konuyu enine boyuna düşünüyorum da;

*Emerek uyuması kötü birşey mi?

Değil bence! Anne kokusu, anne koynu ve anne sütü! Bir bebek daha ne ister ki! Böyle uyuyabilen bir bebeğim olduğu için çok da şanslıyım hatta bence! Emziren Anneler grubunda Zeynep’in ve eşinin sadece anakucağını havada sallayarak bebeklerini uyutabildiklerini okuduktan sonra bir kere daha emin oldum ki; bu bir şans!

*Benimle uyuması kötü birşey mi?

Bu da değil bence! Ikea’dan aldığımız bebek karyolasını bizim yatağımızın yanına, yatağa yapışık olacak şekilde yerleştirdik. Bazen kendi yatağında bazen de benim yanımda uyuyor. Benim yanımda olduğu zamanların %70’inde de emiyor.

*Aynı odada uyumamız kötü birşey mi?

İşte bundan biraz korkuyorum. Korktuğum hep bizim odamızda uyuyacak olması değil. Korkum bu durumun yalnız başına uyuyamayan, bu tür korkuları olan bir çocuk olmasına sebep olma ihtimali. Bu yüzden yakın tarihte yatağını odasına taşımayı düşünebilirim.

* Uyku eğitimi şart mı?

Şu anki halimizde beni rahatsız eden bir durum yok. Ancak zamanla her uykuya geçişte beni/memeyi istemesi problem olur mu bilemiyorum. Çocuğum illa ki kendi kendine uyusun gibi bir amacım yok açıkçası.

Tercihim şu an hala akışına bırakmaktan yana.

Böyle akışına bırakarak gözüm kapalı duvara mı gidiyorum?

Reklamlar
6 Yorum leave one →
  1. ozge permalink
    Eylül 3, 2010 10:33 am

    bende akışına bıraktım! ancak ben onun odasındayım! dün çekyatta beraber uyuduk!

  2. Naz permalink
    Eylül 3, 2010 5:27 pm

    bu tip, farkli tarzlara dayali, baska baska usluplarin oldugu konularda (beslenme ve uyku gibi) ahkam kesmeyi hic sevmiyorum. “ben soyle yapmistim cok iyi oluyor” falan gibi onerilerde bulunmak sanki caktirmadan kendi yontemini dayatma gibi geliyor. ya da en azindan soyle soyleyeyim, benim oglan bebekken bana soylenenleri cogunlukla o sekilde algiliyordum. nasil tum bebekler ayri karakterdeyse, anneler-babalar-aile yapilari da ayni cesitlilikte. herkes duzenini buna gore olusturmali diye dusunuyorum. mesela dogal ebeveynlik anlayisini benimseyenler, cocuk diledigince anne-babayla uyumali diyorlar. bunun cok paylasimci, cok sicaklik veren, muthis bir sey oldugunu dusunuyorum ama ben uygulamiyorum. oglum sekiz ayliktan beri kendi yataginda ve kendi odasinda misil misil uyuyor (su an 34 aylik). ya da bazi bebekler gece cok gec yatiyorlar, saskinliga dusuyorum, yazik diyorum fakat annesi “ama ben isten saat dokuzda ancak geliyorum, bebegimi sekiz bucukta yatirirsak onu ne zaman gorecegim” diye sordugunda kalakaliyorum. ne denebilir ki, hakli… sadece soyle bir oneride bulunabilirim: memede uyumaya alisan bebek, memeden kesildiginde uykuya dalmakta zorluk cekebiliyor. ayrica geceleri uyandiginda, artik emme gereksinimi yoksa, yardimci bir yontem almadan tekrar uykuya dalamiyor.

    cok uzattim; sozun ozu, annelik icgudusel. sizce dogru olan, icinize sinen neyse onemli olan o. herkesin kendi kalbini dinledikten sonra, ister egitimli, ister cahil, ister koylu, ister kentli olsun, ozguvenli, harika cocuklar yetistirebileceklerine eminim.

  3. Eylül 3, 2010 9:13 pm

    Naz ne güzel yazmışsın, ben de aynı fikirdeyim, her anne-bebek ayrı , kendine has bir ilişki. Öte yandan başkalarının deneyimlerini okuyarak da kendine karma bir yol çizebiliyor anne(şekil1a:ben).
    Benim kızım 5 aylık ve hala yanımda veya yatağımda yatırıyorum. Benim canım ondan ayrılmak istemiyor napayım. Ben hazır olana kadar böyle gidecek sanırım 🙂
    peri

  4. gulay permalink
    Eylül 4, 2010 5:25 am

    ben de oglumu yatagıma bitisik bir yatakta yatırıyorum, yatagımıza gel desem de gelmiyor, yatak onun alanı cunku. galiba onun yanımda oldugunu gormeye benim daha cok ihtiyacım var! tez yaptıgım profesorumun iki guzel oglu vardı ve biz kızlarına demişt ki; “cocuga sevgiden dolayı zarar gelecegıne ınanmıyorum” buna ben de katılıyorum, ve ne biliyim 14 yasına gelip de hala anne ve babasıyla yatan, emzik kullanan cocuk da gormedim. benim oglum hazır olmadıgı surece hicbir seyi yapmıyor, ben de ona guveniyorum. biz uyku rutini olusturduk, batti alınır(yanından hic ayırmadıgı battaniyesi), emzik alınır, yataga gidilir, oda karartılır, balina sesi cıkaran kuzu calıstırılır, biberon bitirilir, ben 15-20 dak. kadar onunla konusur, oynarım, hikaye anlatırım, sonra arkadas poposunu doner, battiye sarılır ve ben de sessizce oadadan cıkarım… geceleri 4 aylıktan beri 2-3 kere kalkıp süt içip tekrar uyurdu, sımdı 20 aylık, 1 kez kalkıyor sütünü içip uykuya devam… hiç sabaha kadar salaldıgımızı falan hatırlamıyorum, hatta ayakta sallamaya calısırken bana kızıp, ayagımdan yuvarlanıp poposunu donup kendi uyumaya baslamıştı (6 aylık)

  5. elifsahingoz permalink
    Eylül 8, 2010 9:03 am

    Benimde 4 aylık bi kızım var.Babası denizci olduğu için uzakta.Bende bebeğimi yanımda yatırıyoruim için hem benim hemde onun için şuan gayet iyi ama asıl sorun baba gelince olucak.Bakalım napıcaz:)

  6. Eylül 14, 2010 9:50 pm

    Naz gerçekten harika yazmış katılmamak elde değil. Bizden de ters bir örnek vereyim, Demir odamızda hazırladığımız güzeller güzeli beşiğinde hiç yatmadı. Hastaneden geldiğimizde içine koyduk kenarındaki çıtalara ayağını dayadı ağlamaya başladı, bir daha da ne zaman koysak ağladı. 30 gün kadar yatakta aramızda da değil bizzat üzerimde uyudu! O dönemde en uzun uykusu 45 dakika olduğundan bazen uyanıp da üzerimde bulamayınca yatağına koyup koymadığımı unutur yerlerde arardım kendisini 🙂
    31.gün ilk 3 saatlik blok uykusunu odasındaki yatağında uyudu ve o gün bugündür odasında yatıyor. Tatilde aynı odada kalmamızı gerektiren durumlarda hep çok uyandı. Bizden resmen rahatsız oluyor. Ha ben başından beri aynı odada yatmak istemiyordum Demir ondan mı böyle oldu yoksa içinde mi vardı bilmiyorum. Ama şu anda herkes mutlu önemli olan da bu.
    Yıkanma+masaj+emzirme+uyanıkken yatağa bırakılma ve uyku arkadaşıyla oynayarak uykuya dalma gibi bir uyku rituelimiz var. Yani emerek uyumuyor ama bu bensiz uyuyabildiği anlamına gelmiyor. Aynı ritueli mesela annemle biberondan anne sütü alarak yaptığında uyumuyor!
    Anne, baba ve Çakıl mutluysa yöntemleri, durumu sorgulamayı bırak keyfini çıkart derim.
    Sevgiler

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: