Skip to content

Gebelikte 38. Hafta; Oldu mu şimdi?!?

Mayıs 3, 2010

Aslında önce doğum kursunun son haftasını yazmaktı niyetim. Ama kızım bana öyle bir kazık attı ki, yazmazsam olmayacak!

Bugün doktor kontrolümüze giderken aklımda iki soru vardı. Bebeğin doğum kanalına girip girmediğini ve girmediyse de ne zaman teşrif edeceğini düşünüyordum sadece! Ama o da ne!?! Küçük hanım bize ilk kazığını attı! Biz acaba doğum kanalına girmiş midir diye düşünürken bir de baktık ki başı yukarıda! Evet, evet bildiğimiz yukarıda! 4-5 haftadır baş aşağı duran kız, 37 hafta 6 günlükken her ne oldu ise olmuş ve yukarı dönmüş! Hareketlerinden tahmin ettiğim kadarıyla bu dönüşü dün gece gerçekleştirdi! Hem doktoru hem bizi çok çok şaşırttı! Benim soğukkanlı doktorum bile “Bu haftada beklediğimiz birşey değildi” dedi. Sonra uzuuuuun uzuuun muayene etti ve ekledi. “Dönmek için açısı var. %80 baş aşağı döner tekrar diye düşünüyorum. Ama dönmeden önce doğum başlarsa, düzenli sancı, su gelmesi veya kanama olursa sezeryan yapmak durumunda kalırız. Umarım döner ve sezeryan yapmak zorunda kalmayız!” dedi.

İlk duyduğum anda çok çok çok üzüldüm. Hep korktuğum şeydi. Bebek ters olursa sezeryana direnemeyeceğim için, en büyük kabusumdu. Ama haftalardır başaşağı durduğu için rahatlamıştım, bu ihtimali aklımdan çıkarmıştım! Çok hazırlıksız yakalandım! Doktorumla aramızda ilk kez şöyle şöyle olursa sezeryan yapmak durumunda kalırız diye bir cümle geçmiş oldu…

Sonra sakinleşince şöyle düşündüm;

*Hala (üstelik %80 gibi yüksek bir ihtimalle) dönme ihtimali var.
*Bu ters durma durumu belki de doğumun çok çok yakın olmadığına işarettir. Böylece hem doktorumuzun şehirdışından dönmesini hem de büyükteyzesinin iyileşmesini bekliyordur kızım.
*Umarım olmaz ama doğum başlarsa ve sezeryan yapılmak zorunda kalınırsa sadece şunu düşüneceğim: “Ya sezeryan diye bir kurtarma ameliyatı yapılamayacak olsaydı ve ikimizin de hayatı tehlikeye girecek olsaydı?”

Bu yüzden, eğer sezeryan olmak zorunda kalırsam bile, bunu düşünerek ve böyle bir kurtarma ameliyatı şansımız olduğu için şükrederek kendimi hırpalamamaya çalışmaya karar verdim.

Sonuçta önemli olan bebeğimizi ikimizin de hayatını tehlikeye atmadan sağlıkla kucağımıza alabilmek!

Ama yine de bebeğimizin döneceğine ve normal bir doğum gerçekleştirebileceğimize tüm kalbimle inanmayı sürdürmeye çalışıyorum!

Lütfen öyle olsun… Bugüne kadar, 38 hafta boyunca, beni hiç ama hiç üzmemiş kızım bu sefer de üzmesin! Ve bu işin altından da birlikte kalkalım!

Reklamlar
2 Yorum leave one →
  1. blogcuanne permalink
    Mayıs 3, 2010 3:32 pm

    Simge’ciğim, ben Çakıl’ın seni üzmeyeceğine ve döneceğine inanıyorum. Kafana takma.

  2. Mayıs 5, 2010 8:39 am

    bebeğin dönmesine yardım etmek için bazı hareketler öğrenmiştim hypnobirthing eğitimi sırasında. hani kutup ayısı poposu yukarda, başı ve vücudu yerde durur ya o hareketlerden biriydi, şu anda başka aklıma gelmiyor, tekrar bir hatırlamaya çalışacağım, aklıma gelirse sana haber vereyim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: