Skip to content

Çalışan Gebeler Anlatıyor-8; Değersizleştirilen gebeler!

Nisan 6, 2010

Yeni bir paylaşım, yine bir haksızlık…

Nazdoğan, hikayesini anlatırken öyle bir cümle kullanmış ki; altına seve seve imzamı atarım! “Çok incindim, haksız yere değersizleştirildim!” demiş. Ki bu cümle neden haksız davranışlardan bu kadar rahatsız olduğumuzu, bu davranışların değişmesi için neden böyle çabaladığımızı açıklayan en güzel cümle!!!

Teşekkürler Nazdoğan…

——————————————————————————————————————————–

Yaklaşık 7,5 yıldır bir dış ticaret firmasında ithalat-ihracat sorumlusu olarak çalışıyorum. Benim işverenimin tutumu biraz farklıydı. Kendisi; uygun bulmadığı ya da rahatsız olduğu konuları zamanında değil, çok sonra söylemeyi tercih eden birisi oldu hep. Aslında hamileliğim boyunca bana ciddi bir sıkıntı yaşattı diyemem fakat hamile olduğumu öğrendiğinde beni tebrik etmedi, bu durumu pek de önemsemedi.

Aslında ben çalışırken değil de, doğum iznine ayrılacağım zaman ve sonrasında sıkıntı yaşadım desem daha doğru olacak. Daha ne kadar süre çalışabileceğimi, ne zaman işten ayrılmam gerektiğini ben daha en başından konuşmuştum. Fakat 35. haftanın sonunda benlenmedik bir şey oldu ve doktorum eğer erken doğum yapmak istemiyorsam derhal izne ayrılmam gerektiğini söyledi. Ben de bunu iş verenimle paylaştım. Kendisi bunu hiç beklemiyordu. Çünkü, ben yokken işleri idare etmesi için aldığı eleman başlayalı henüz bir hafta olmuştu ve daha iş hakkında hiçbir şey bilmiyordu. İşverenimin beni sıkıntıya sokan cümlesi, (daha çok manevi anlamda elbette) “Bana bunu şimdi mi söylüyorsun?” oldu. Ben hamileydim ve her an herşey olabilirdi! Bunu 2 çocuk babası olarak az çok tahmin edebilmeliydi. Ne zaman doğum yapacağımı ben belirleyemezdim. Sonrasında erken izne çıkmamı onayladı mecburen ama buna çok içerlemiş olmalı ki doğum yaptıktan tam iki hafta sonra beni arayıp tebrik edebildi. Şirkette çalışan tek bayan olmama rağmen şirket adına hastaneye ne bir çiçek ne de beni kutlamak üzere bir kişi geldi. Bu durum hamileliğimi değilse de lohusalık durumu mu oldukça olumsuz etkiledi. Çok incindim, haksız yere değersizleştirildim.

Bir diğer sıkıntı da yine doğumdan sonra süt iznimi nasıl kullanacağım konusunda yaşandı. Bildiğim kadarıyla yasalar hamile ve emziren bayanın günde 7,5 saatten fazla çalıştırılamayacağını söylüyor. Ben bunu öğreneli çok olmadı. Hamileyken bu yasaya hamilelerin de dahil olduğu kısmı hakkında bir bilgim yoktu. Ama o dönemde sabahları kalkmakta çok zorlanıyordum, yaklaşık yarım saat geç geliyordum, bu bir gerçekti. Ama o günlerde iş verenim olumsuz hiçbir şey söylemiyordu. Ne zaman ki süt iznimi istedim o zaman “Sen zaten hamileyken o süreyi ziyadesiyle kullandın!” diye karşılık verdi. Diyorum ya; söylendi söylenmesine ama, yine de izin hakkımı verdi. Olan yine benim psikolojime oldu.

Dilerim bundan sonra hiçbir hamile iş hayatında sıkıntı yaşamaz ve hakettiği muameleyi görür.

Sevgiler..

Reklamlar
No comments yet

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: