Skip to content

Ağlamayan çocuğa meme verilmiyormuş!

Şubat 23, 2010

Gebeliğim boyunca iş hayatında yaşadıklarımı biliyorsunuz.
Tabii ki bunların yaşanmasında baş rolde gebelik haklarını hiçe sayan bir karşı taraf var. Ama göz ardı etmemek gerekir ki; diğer başrolde de haklarını almayı bilememiş bir gebe, yani ben varım.
Yapı olarak söke söke hakkımı alabilecek yapıda bir insan değilim ne yazık ki! Ben elimden geldiğince herkese hak ettiği şekilde adil davranmaya, haklının hakkını teslim etmeye çalışırım. Ortada bir hak varsa verilmelidir diye düşünürüm. Aynı davranışı da karşımdakinden beklerim. Bu şekilde davranılmadığında kırılırım, üzülürüm. Ama o kadar. Daha ileri gitmeyi kendime yakıştıramadığım için taş çatlasın bir iki imadan öteye geçemem.

Ama ne yazık ki bazen herşey bize gümüş tepside sunulmuyor.
Bizim bir şekilde haklarımızı savunmayı öğrenmemiz gerekiyor.

Aşağı yukarı aynı gebelik haftasında olduğum bir arkadaşım gebeliğini öğrenir öğrenmez gebelik haklarını bir maille tüm şirkete yollamıştı! Ben o zaman bu davranışı oldukça atılgan hatta, itiraf etmek gerekirse, biraz da saldırgan bulmuştum. Oysa arkadaşım; gebeliği boyunca günde sadece 7,5 saat çalıştı, hiçbir şekilde kötü bir muameleye maruz kalmadı ve 2 hafta önce terfi etti! Aradan geçen bunca hafta, bu haftalar boyunca arkadaşımın iş yerinde yaşadıkları ve benim deneyimlerim şimdi bu davranış hakkındaki düşüncelerimi tamamen değiştirdi.

Şimdi;hakkın verilen değil alınan birşey olduğunu düşünüyorum. Gerçekten “ağlamayan çocuğa meme verilmiyor”.
Ama nasıl alınması gerektiğini hala bilmiyorum.
Çalıştıkları şirketler bakımından şanslı olup hakları kendilerine tanınan gebeler ve şirketlerinin tutumu nedeniyle ne yaparsa yapsın haklarını yaşayamayan gebeler var.
Ancak bir de nabza göre şerbet veren şirketler var ki; özellikle burda çalışan gebeler için bu konu çok önemli bence. Çünkü onlara,talep ettikleri hatta belki ısrarcı oldukları haklar tanınıyor sadece!

Benim haklarımı yaşamam konusunda tutumu belli olan şirketimde bile, inanması zor da olsa, kendi çabamla elde ettiğim bir hakkım var: Uzun saatler ofiste kalınmasının marifet sayıldığı bir ortamda, ben mesai saatinin bitiminden 30-45 dakika sonra işten çıkarken bile erken çıkmama protesto olarak, “iyi akşamlar” dediğimde cevap alamama rağmen, yılmıyorum ve ısrarla 18:30-19:00 da çıkıp evime gidiyorum. Buna rağmen günde 7,5 saat çalışmam gerekirken 8,5-9 saat çalışmış oluyorum. Ama gebeliğimin ilk aylarında 20:30-21:00’lara kadar çalıştığımı düşününce bunu da kendimce başarı sayıyorum.

Bu yüzden kendi çabanızla aldığınız haklarınız varsa bunları nasıl aldığımızı paylaşırsak özellikle böyle şirketlerde çalışan gebelerin çok işine yarayacağını düşünüyorum.

Reklamlar
2 Yorum leave one →
  1. Şubat 23, 2010 7:00 pm

    bak annelik seni çok değiştirecek diyorum ya, bu konuda da daha yırtıcı olacaksın eminim

  2. Mart 1, 2010 1:45 pm

    Öğrenmeye başlamışsın..hadi kolay gelsin…
    Ben fazla mesaiye kalmadım diye kraldan fazla kralcı müdürüm tarafında %0 zam ile ödüllendirilmiştim 🙂 fi tarihinde tabi bu … sonra kendisini onun müdürüne şikayet ettim. Çalışma saatlerimizi hatırlattım ve fazla mesaiye kalmak zorunlu mu diye sordum.. tabi ki olmadığımdan performans değerlendirme görüşmem tekrar yapıldı ve zam hakkımı aldım.
    İş hayatından öğrendiğim gerçek şu dur ki ..dişli olup sesini çıkartacaksın. gebe olsan da olmasan da …s

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: