Skip to content

Çalışan Gebe 26. Hafta; Yemek ya da yememek…

Şubat 5, 2010

Bu haftanın büyük kısmını doktor kontrolünü bekleme heyecanı içinde geçirdik.

Babaanne, hala ve kuzenimiz bizdelerdi… Bizim ailenin eğlence anlayışı, kocanın blogundan da anlaşılacağı üzere, pişirmek, sofralar kurmak ve o kocaman sofraların etrafında toplanıp uzun uzun, bol sohbetli, bol kahkahalı yemekler yemek üzerine kurulu… Hepimiz bayılıyoruz İtalyan aileleri gibi gülüşe konuşa saatlerce masa başında oturmaya…Hal böyle olunca da hazır bir aradayken, pişirdik taşırdık, sofralar kurduk, sohbet ettik ve yedik, yedik, yedik…. İtiraf ediyorum ben en aktif olarak yeme kısmına katıldım! 🙂

Hamile iştahım da tuz biber oldu ve doktorun karşısına bir önceki kontrolden bu yana almam gereken kilonun iki katını almış olarak oturdum. Ve hayatımın fırçasını yedim. Bundan sonra bir lokma dahi tatlı yemem yasak, yemekler tamamen yağsız pişecek, süt ve yoğurt yağsız olacak, vs. Normal doğum konusunda ne kadar ısrarlı olduğumu bilen doktorum son noktayı da ” Kilona dikkat etmek zorundasın ki kolay bir doğum yapabilesin!” diyerek can alıcı yerde koydu.

Çok uzun zamandır bu kadar utandığımı hatırlamıyorum…. 😦
Çok üzüldüm gerçekten!

Neyse ki bebek çok iyi, tam olması gereken kiloda. Yeri, suyu, vs. herşeyi normal! Hatta halasına jest yapıp ilk kez yüzünü bile gösterdi! Kirpi de yavrusunu “pamuğum” diye severmiş ama gerçekten o kadar güzeldi ki…

Bu sabah kilo skandalının ardından şeker yükleme testi vardı. Ve korkularım boşa çıktı. Az önce gelen rapor sonuçlarına göre şekerim 85 çıkmış!

Bu arada geçen hafta bahsettiğim sırt üstü yatamama durumunu doktoruma sordum. “Bebek rahatsız olacağı bir pozisyonda uyumana asla izin vermez! O yüzden uyuyorsan uyanıp pozisyonunu değiştirme.” dedi. Hatta kocaya da “Gece uyanıp yüzükoyun yatarken bile görsen, eğer huzurla uyuyorsa dokunma.” dedi. Çok rahatladım. On gündür uyanıp uyanıp yatış şeklimi ayarlamaya çalışmaktan helak olmuştum!

Reklamlar
6 Yorum leave one →
  1. Şubat 5, 2010 9:37 pm

    Belki bu haftalarda istah daha fazla aciliyor.
    Ben de cok hizli kilo aldim gecen haftalarda. Tarti beni sasirtip duruyor, oysa/sanki yediklerimde oyle bir abarti yokmus gibi, ben kendimi kontrol ediyormusum gibi. Sonuclar benim olmam gerekenden fazla kiloda oldugumu gosteriyor ama 🙂

  2. Şubat 6, 2010 11:01 am

    Ben de hamileyken 24 kilo almıştım. Son iki ay ister istemez kilo alınıyor. Haberlerde okuduğum tüm hamileliği boyunca 9-10 kilo alan insanlara şaşıyorum.

  3. Şubat 6, 2010 12:34 pm

    Hergün yarım saat yürüyüş yaparsan hem kilonu,hem iştahını daha iyi kontrol edersin, hem de doğumuna yardımcı olur.

    Benim doktorum da yatış şeklini sol tarafla sınırlamıştı. Zaten doktorların hepsinin aynı görüşte olduğutek bir konuya rastlasam gözüm açık gitmeyeceğim.

  4. Naz permalink
    Şubat 6, 2010 12:56 pm

    bizim de doktorla aramizda soyle bir diyalog gecmisti:
    DR – aa olmaz boyle ama, simdiden bu hizda kilo alirsan son aylarda nolucak dusunemiyorum.
    NAZ- ama doktorcum yani o kadar dikkat ediyorum ki, nasil kilo aliyorum anlamiyorum. canim tatli cekiyo mesela, pasta yemiim diye meyve yiyorum.
    DR- alla allaaa… neler yiyosun mesela?
    KOCA- ben ona meyve salatasi yapiyorum.
    DR- nasil bi salata bu?
    KOCA- iste bildiginiz salata. bi kivi, bi muz, bi elma, bi de seftali dogruyorum, ustune de taze meyve suyu dokuyorum.
    sessizlik
    DR- Tekbasina mi yiyosun bunu?
    NAZ- Eveeet
    DR- (eminim icinden oha diyerek) bir porsiyon yiyeceksin kizim meyveyi, bir kilo diil.

    sonuc: hamilelikte alinan 15 kilo, ustune emzirme doneminde gelen 6 kilo daha… ama kendimle gurur duyuyorum, hepsini, hatta fazlasini verdim bir seneden sonra. eger iradenize guveniyosaniz, zararli olmadigi surece caninizin cektigini yiyin. hamileligin avantajlarini kullanin, sonra boyle bir luksunuz olmayacak:))

  5. Şubat 6, 2010 2:43 pm

    Haftasonları yürüyüş yapıyorum ama sanırım aksatmadan her gün yapmam gerekiyor! Ben çok dikkat ediyorum ama kilo alıyorum diyemem. Özellikle son bir aydır günde iki porsiyon tatlı yediğimi de düşünürsek doktora kesinlikle hak verdim. 🙂 Biraz kendime hakim olmam şart!

  6. didem permalink
    Şubat 17, 2010 12:56 pm

    benim icin de dunya 23-24.haftaya kadar cok guzeldi sonrasinda kilomun ucunu takip edemz oldum…
    Kotu hava sartlari da bunu pekistirdi… Kar-yagmur yuzunden yuruyemez de oldum…
    Neyse ki tombis bir bebisim var simdilik, yediklerim ona da yaradigi icin biraz daha huzurluyum…
    Uyku 34. hafta itibari ile iyice hayal olmaya basladi cunku donmek hele ki bacaktaki yastıkla donmek deveye hendek atlatmak kadar zor
    bir de gece yarisi kasilmalari var evelere senlik…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: